Home

RZETELNA FIRMA

Topinambur - przepisy PDF Drukuj Email

Spożywanie bulw topinambura wpływa pozytywnie nie tylko na gospodarkę węglowodanową, ale także tłuszczową organizmu. Znacznie usprawnia przemiany tych składników, zmniejsza również we krwi poziom cholesterolu. Poprawia obraz krwi, stabilizuje ciśnienie, wykazuje działanie moczopędne i pozytywnie wpływa na pracę nerek. Dzięki temu pomaga zapobiegać chorobom towarzyszącym i będącym powikłaniami cukrzycy: hipercholesterolemii, nefropatii, nadciśnieniu. Jako swoisty immunostymulator działa również osłonowo na wątrobę.
kup teraz

Inulina w stanie mocno związanym, przed fermentacją, jest w ogóle nietrawiona przez enzymy endogenne. Jako frakcja błonnika rozpuszczalnego jest rozkładana dopiero w jelitach, stanowiąc świetną pożywkę dla dobroczynnych bakterii Lactobacillus i Bifidobacterium. Stanowi więc wspaniały probiotyk. Bogactwo błonnika zawartego w topinamburze wspomaga pracę jelit i zapobiega zaparciom. Inne badania doprowadziły z kolei do wyizolowania z bulw białek o działaniu antynowotworowym. Znane jest skuteczne działanie profilaktyczne topinamburu w leczeniu schorzeń prostaty. Sam sok odwirowany świeżo z bulw topinamburu uchodzi za dobry lek na wrzody żołądka. Poza tym surowcem leczniczym mogą być kwiatostany, a napary z nich pomagają przy rozmaitych dolegliwościach ze strony przewodu pokarmowego.

 

Zalecenia dietetyka Ewa Lenart-Abramek, dietetyk w chorobach wew. i metabolicznych

Jak spożywać Topinambur by odczuć jego działanie prozdrowotne?

Topinambur można spożywać w wielu postaciach. Obecnie w ofercie można spotkać nie tylko świeże bulwy topinambura ale również soki, chipsy, topinambur liofilizowany i topinambur kiszony. Inulina odznacza się dużą odpornością na obróbkę termiczną, można więc bulwy gotować, piec i smażyć. Osoby, które nigdy przedtem nie stosowały diety bogatej w błonnik powinny stopniowo wprowadzać topinambur do diety, gdyż inulina spożyta w ilości przekraczającej indywidualny próg tolerancji, może powodować dyskomfort w postaci gazów jelitowych. W przeprowadzonych badaniach na zdrowych osobach uznano, że dawka w ilości 5g inuliny na dobę jest dobrze tolerowana.. W badaniach dotyczących wpływu inuliny na profil glikemiczny chorych na cukrzycę wykazano że spożycie już od 8g fruktooligosacharydów może obniżać stężenie glukozy we krwi.

W topinamburze średnia zawartość inuliny wynosi ok. 16g na 100g produktu . Waga jednej świeżej bulwy wynosi około 60g i zawiera 9,6g inuliny*.

Z powyższych danych wynika, że spożycie 1 bulwy topinambura dziennie (60g) jest dawką terapeutyczną inuliny , która poprawia wzrost bifidobacterii w jelitach oraz przyczynia się do regulacji zaburzeń układu metabolicznego i krwionośnego: m.in. w cukrzycy i otyłości poprzez zapobieganie wysokim skokom glukozy po posiłku, wzrost przyswajalności mikroelementów i obniżenie złego cholesterolu LDL.

W ofercie sprzedażowej, oprócz świeżych bulw można kupić topinambur przetworzony w wielu ciekawych wersjach jako urozmaicenie jego konsumpcji.

Chipsy z topinambura zawierają 33,2g inuliny na 100g suchego produktu, ale też zawierają więcej błonnika pokarmowego niż świeży topinambur, co jest istotnym elementem zapobiegania chorób cywilizacyjnych.

11g topinambura liofilizowanego zawiera 3,64g inuliny oraz 1,69g błonnika pokarmowego i pokrywa aż 20% dziennego zapotrzebowania na błonnik pokarmowy (AI) **

Topinambur liofilizowany, w postaci bardzo smacznych kosteczek używanych do celów kulinarnych (grzanki do zup) lub do bezpośredniego spożycia zawiera

Oryginalną wersją spożycia inuliny w połączeniu z bakteriami kwasu mlekowego, jest topinambur kiszony i sok z kiszonych bulw. Jako naturalny symbiotyk spełnia rolę połączenia prebiotyku (inuliny) z probiotykiem (bakterie kwasu mlekowego) a więc tym samym wspiera rozwój prawidłowej flory bakteryjnej jelit. Jest to doskonała terapia odnawiania środowiska jelit w trakcie i po kuracjach oczyszczających oraz po antybiotykoterapii.

Biorąc pod uwagę powyższe zalety prozdrowotne topinambura należy spożywać go w ramach codziennego jadłospisu jako prewencja chorób cywilizacyjnych.

Gorąca herbata z plasterkiem topinambura

smakuje lepiej niż z plasterkiem cytryny, dlatego bulwy tej rośliny bywają nazywane cytrusami północy, jednak pod względem wyglądu znacznie im bliżej do ziemniaków. Jest to bowiem wysoka bylina wytwarzająca podziemne bulwy, przypominające guzowate ziemniaki w zależności od odmiany białe, żółte, różowe, czerwone albo fioletowe, z białym bądź żółtym miąższem.

O topinamburze pisał w 1603 roku Samuel Champlain, podróżnik, pionier kolonizacji francuskiej w Kanadzie, założyciel Quebecu. Od dawien dawna uprawiali go Indianie, od których wiedzę o użyteczności kolorowych bulw pierwsi przejęli Francuzi. Na początku XVII wieku roślina "z korzeniami o smaku karczocha" trafiła do Francji, a następnie do Anglii. Wojna trzydziestoletnia upowszechnia uprawy topinambura w całej Europie, wnet jednak, bo już w XVIII wieku, na dalszy plan zepchnęły go ziemniaki i odtąd użytkowany był jako ceniona roślina pastewna.

Odżywcze i smakowe walory topinambura najbardziej doceniają Francuzi, którzy kolorowe bulwy przyrządzają na dwadzieścia sposobów, od surówek po frytki. Na południu i w środkowej Francji do dzisiaj występują liczne plantacje tej rośliny. Uprawia się ją również w Niemczech oraz w USA. W Polsce popularna była przed wojną na Śląsku.

Obecnie trudno kupić topinambur w sklepie. Kto ma działkę lub ogród, może zamówić sadzeniaki lub bulwy konsumpcyjne w naszym gospodarstwie i założyć na wiosnę lub jesienią własne poletko lub uprawiać tę w formie żywopłotu wzdłuż ogrodzenia .
Do celów kulinarnych należy wybierać duże, kruche i jędrne bulwy. 

Przechowuje się je nie umyte, w lodówce w pojemniku na warzywa lub w chłodnym i suchym miejscu. Obrane bulwy należy wkładać kolejno do zimnej wody zakwaszonej sokiem cytrynowym, aby nie ściemniały. Gotuje się je tak samo jak ziemniaki, tyle że krócej. Metodą prób i błędów trzeba ustalić czas gotowania.

 
Copyright © 2014 Topinambur. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Joomla! jest wolnym oprogramowaniem dostępnym na licencji GNU GPL.